هیاهویی برای هیچ؟!!

این مقاله سالها پیش در نشریه طبیب به چاپ رسیده است

در یکماه اخیر ولوله ای در فضای رسانه ای و مجازی بر علیه پزشکان عمومی به پا شد. بهانه این هیاهو هم جمله ای از وزیر بهداشت دولت دهم در بحث انجام رادیولوژی و سونوگرافی در مناطق محروم و دارای کمبود توسط سایر پزشکان از جمله پزشکان عمومی بود. آماجی از توهین و تحقیر بر سر پزشکان عمومی فرود آمد. متهم به بی سوادی، سودجویی، بی توجهی به سلامت مردم و … شدند. من در اخبار زیادی جستجو کردم تا بتوانم اصل خبر را بیابم و ببینم چه چیزی باعث شد تا همکاران محترم رادیولوژیست که به یکی از پولدارترین اقشار پزشکی معروفند را اینچنین به هم بریزد که از هر فضایی برای حمله به پزشکان عمومی استفاده کنند و انواع و اقسام تهمتها را به این مظلوم ترین قشر جامعه پزشکی بزنند. دیدم هنوز هیچ ایین نامه یا بخشنامه ای از طرف وزارت بهداشت ابلاغ نشده است. هنوز هیچ پزشک عمومی مجوز سونوگرافی یا رادیولوژی ساده نگرفته است و هنوز هیچ بیماری برای کار رادیولوزی یا سونوگرافی به هیچ پزشک عمومی مراجعه نکرده است و هنوز هیچ پولی از جیب همکاران رادیولوژیست خارج نشده و به جیب هیچ پزشک عمومی نرفته است و هیاهویی که بر پا شده برای هیچ است؟!!

در یک جلسه بعد از اعتراضات مسئولین شبکه های بهداشتی مبنی بر عدم همکاری رادیولوزیستها و همچنین بیان کمبود رادیولوژیست در برخی شهرها و مراکز شهری کوچک وزیر بهداشت سخنی می گوید مبنی بر اینکه خوب برای رفع مشکل می توانیم برخی از پزشکان دیگر مثل متخصصان زنان، جراحان و متخصصین داخلی و پزشکان عمومی را در زمینه رادیولوزی ساده و سونوگرافی آموزش دهیم و در این مراکز از ایشان برای جبران کمبودها استفاده کنیم تا مردم به خاطر یک عکس ساده یا سونوگرافی ساده نخواهند از این شهر به آن شهر بروند و هزینه زیادی متقبل شوند. این حرف بعد از خارج شدن از جلسه به مثابه چاشنی انفجاری عمل می کند و همکاران رادیولوژیست که مظلوم تر از پزشکان عمومی که سالها  آماج حملات همه هستند، نمی یابند، از هر فضایی برای تخریب شخصیت و حیثیت این پزشکان استفاده می کنند. بررسی خبر های منتشر شده در قالب گزارش یا اصل خبر یا مصاحبه در این زمینه در خبرگزاری ها و روزنامه های داخلی و فضای مجازی نشان می دهد که چه الفاظ زشت و ناپسندی نثار پزشکان عمومی شده است و از بازنشر آنها خودداری می کنم.

در اینجا قصد ندارم وارد اصل این بحث شوم و با آوردن مثال از کشورهای پیشرفته ای چون کانادا و امریکا و اینکه در مطب پزشکان عمومی و سایر متخصصین غیر رادیولوژیست در این کشورها دستگاه سونوگرافی یا سایر دستگاههای تشخیصی هست و چه اقداماتی می توانند انجام دهند و … و اصلا مرجع تشخیص صلاحیت اینکه یک پزشک چه اقداماتی را می تواند انجام دهد یا ندهد کیست و اینکه پزشکان عمومی از نظر من صلاحیت انجام هر کاری را در صورت پذیرفتن مسئولیت انجام ان دارند مورد بحث قرار دهم چون خود مجال جداگانه ای می طلبد و نیاز به یک بررسی دقیق و علمی دارد.

سوال من اینست که چرا باید به هر بهانه ای به پزشکان عمومی حمله شود و آنها بی سواد لقب بگیرند. مگر در دوره تخصص چه آموزش خاصی برای همکاران متخصص وجود دارد که ایشان از مرز بی سوادی تا خدای علم شدن پیش می روند. آیا آنها هم که روزی پزشک عمومی بوده اند و احتمالا به زعم جنجال رسانه ای اخیر بی سواد بوده اند، حال با طی 3 یا 4 سال دوره تخصص که بیش از داشتن آموزش و فرصت مطالعه به شهادت اکثر همکاران رزیدنت و متخصص فقط مورد بیگاری قرار گرفته و بار بیمارستانهای اموزشی را به دوش کشیده اند، یک دفعه جبرئیل امین دنیایی از علم و معرفت را بر ایشان نازل نموده و ایشان دانای همه امور شده اند.

به نظر من بحث در مورد داشتن صلاحیت ورود سایر پزشکان از جمله پزشکان عمومی به حیطه انجام رادیولوزی ساده و سونوگرافی یک بحث کارشناسی و تخصصی است و جای آن در سطح افکار عمومی و روزنامه ها و فضای مجازی نیست و استفاده از حربه هایی غیر اخلاقی برای اعتراض به این موضوع در صورت واقعیت داشتن نیز راه درستی نیست.

در حال حاضر در مطب بسیاری از متخصصین زنان دستگاه سونوگرافی وجود دارد و بسیاری از ایشان سونوگرافی انجام شده توسط رادیولوزیست ها را اصلا قبول ندارند و تا خود این کار را انجام ندهند به سلامت جنین گواهی نمی دهند. چرا همکاران رادیولوزیست اعتراض نمی کنند و کفن پوشان به درب وزارت بهداشت حمله نمی برند. ولی اگر یک پزشک عمومی یا سایر همکاران متخصص بخواهند با طی یک دوره آموزشی تخصصی و اخذ مجوز سونوگرافی انجام دهند آن هم نه در همه شهرها بلکه در جاییکه رادیولوژیست حضور ندارد سلامت مردم به خطر می افتد و کار درمان مردم به دست یک مشت بی سواد بی صلاحیت می افتد؟!! می توان گفت دغدغه معترضین سلامت مردم و مسایلی از این دست نیست بلکه به خطر افتادن منافع اقتصادی ایشان است و همه این جنجال برای حفظ این منافع است.

در زمان کنکور سراسری دانشگاهها نخبه ترین دانش اموزان در رشته علوم تجربی وارد رشته پزشکی می شوند و بعد از 7 سال  و گذراندن دوره آموزشی تئوری و عملی در تمامی دروس مرتبط پزشکی از جمله رادیولوژی با اخذ مدرک پزشکی عمومی فارغ التحصیل می شوند. سالانه 5000 فارغ التحصیل پزشکی عمومی داریم و 1300 تا 1500 نفر ورودی برای رشته های تخصصی وجود دارد که بخش عمده ای از آن نیز سهمیه ای است. یعنی سالیانه حدود 3500 نفر از پزشکان عمومی امکان متخصص شدن را در این کشور ندارند و در حال حاضر از مجموع پزشکان چیزی در حدود 70000 نفر پزشک عمومی هستند که متاسفانه به دلیل تبلیغات غلط و فرهنگ نادرست مردم از ظرفیت علمی ایشان استفاده درستی صورت نمی گیرد. فراموش نکنیم که این افراد نخبگان جامعه هستند.

در کشور ما متاسفانه به جای حل مشکلات بصورت همه جانبه و دقیق همیشه تلاش می شود از راهکارهای مقطعی و موقت استفاده شود و همین مساله باعث بروز مشکلات جدید و انباشت مشکلات روی هم می شود. در موضوع اخیر نیز متاسفانه به جای حل صحیح مشکل بوجود امده با استفاده از در دسترس ترین راه تلاش برای حل مشکل شد که همین موضوع باعث شد عده ای از همکاران پزشک با سو استفاده از فضای رسانه ای و با حملاتی هدفمند به جای رفع مشکل اصلی و ارائه راه حل صحیح گروه مظلومی از جامعه پزشکی را مورد تخریب شخصیت قرار دهند. وزارت بهداشت درمان و اموزش پزشکی بواسطه متولی بخش درمان بودن باید به جای پاک کردن صورت مساله به حل صحیح ان مبادرت ورزد. در مساله اخیر نیز مشکل کمبود رادیولوژیست در برخی مناطق باید با رایزنی و برگزاری جلسات با انجمن متخصصین رادیولوزی ایران، سازمان نظام پزشکی، کمیسیون بهداشت و درمان مجلس و سایر کارشناسان و نخبگان مرتبط با موضوع مورد بررسی قرار می گرفت و بررسی می شد چرا همکاران رادیولوزیست تمایل به حضور در شهرهای کوچک ندارند و در صورتیکه مشخص می شد که کمبود رادیولوزیست با ایجاد امکانات رفاهی در مناطق محروم قابل حل است تصمیمات لازم در این حوزه اتخاذ می شد و اگر مشخص می شد که همکاران رادیولوزیست از نظر تعداد امکان پوشش این مناطق را ندارند با ایجاد هماهنگی لازم برخی از پزشکان متخصص سایر رشته ها و پزشکان عمومی با طی دوره های تخصصی لازم موقتا مجوز لازم برای انجام این خدمات را کسب می کردند و با افزایش ظرفیت پذیرش رشته رادیولوزی مشکل کمبود در آینده مورد توجه قرار می گرفت و حل می شد و بعد از انکه  مشکل کمبود رادیولوزیستها حل می شد مجوزهای موردی صادر شده لغو می گشت.

در این مساله چون وزارت بهداشت راهکار صحیح را در پیش نگرفت زمینه رفتار نادرست و غیر اخلاقی همکاران رادیولوژیست فراهم شد و باید تذکر داد که اگر وزارت بهداشت راه درست را نمی رود همکاران محترم باید از راه قانونی و مجاری مربوطه موضوع را پیگیری می نمودند وآابروی همکاران خود را در سطح جامعه به حراج نمی گذاشتند و با توسل به راههای غیر اخلاقی درصدد اصلاح امور برنمی آمدند.

از وزارت بهداشت دولت تدبیر و امید انتظار می رود با استفاده از راهکارهای درست تلاش کند تا شان و منزلت پزشکان عمومی که به حق مظلوم ترین نخبگان کشورند احیا گردد. از همکاران متخصص نیز انتظار است برای حفظ منافع حرفه ای و اقتصادی نیاز نیست همکارانتان را تخریب شخصیت کنید و با بی سواد خواندن ایشان خود را با سواد  و دلسوز مردم خوانید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *